In de spotlights In de spotlights

Corrie Huguenin

 

Haar hele atelier in Voorschoten hangt vol schilderijen, er staat er ook heel wat opgeslagen en er is veel werk verkocht of te zien in meerdere exposities: Corrie Huguenin (Den Haag, 1942) is heel productief. Twee jaar heeft ze een expositie gedaan in de Keukenhof in Lisse. Het was hard werken van 8 uur ’s morgens tot 8 uur ’s avonds en een wand van 3 bij 3 moest permanent vol hangen. Het harde werken werd beloond, want ze verkocht er veel. Als ze heel druk is geweest of buiten zit, vindt Corrie Huguenin het prettig om een klein schilderijtje te maken met kleur, die dan in een avondje klaar is. Ze houdt van vernieuwende technieken en wordt zelfs midden in de nacht wakker met nieuwe ideeën. We hebben deze goedlachse dame ook vijf vragen voorgelegd.

 

Als je een dag of nacht in een museum mocht doorbrengen welk museum zou dat dan zijn?

Leuk! O, dat is moeilijk… Ik weet er twee waar ik naar toe zou willen gaan: het Haags Gemeentemuseum en het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Spannend om daar te slapen bij de mummies. Het Gemeentemuseum vind ik ook geweldig.

Heb je zelf een werk gemaakt dat je absolute favoriet is?

Ja, die heb ik wel ja. Maar dat heb ik niet meer, want het is verkocht. Het heet Verborgen Smaragd, gemaakt met verschillende technieken in groen/blauw in 2000. Het is ontgonnen land met brons erin verwerkt, dat werk heeft wel 30 dunne lagen verf. Ik hou van het werk van Mark Rothko, en dat is me hierin een beetje gelukt. Ik krijg nu weer nieuwe favorieten. Ik doe ze wel weg als mensen ze heel graag willen hebben, maar ze blijven eerst een hele tijd bij me hangen. Van elk werkstuk maak ik een foto als herinnering.

 

Wanneer ben je begonnen en hoe heeft zich dat ontwikkeld?

Ik ben begonnen in een tussenjaar aan de Academie voor Beeldende Kunst, terwijl ik Biochemie studeerde en werkte bij de TNO in Delft. Het researchwerk had overeenkomsten. Het is ook kijken, ontdekken en verbindingen maken. Later werkte ik in de gezondheidszorg als directeur. Daarna ben ik gaan schilderen. Ik heb bij een paar kunstenaars lessen gevolgd. Ik vind schilderen/creatief werken steeds leuker en sta soms ‘s nachts om 3 of 4 uur op om te beginnen als ik ideeën heb. Dan is er iets in mijn gedachten wat er uit moet, het begin van een nieuw werk. Ik droom ook in kleuren en beelden.

 

Ben je autodidact of heb je via opleiding, cursussen, workshops etc. je weg gevonden?

Ik heb mijn opleiding Textiel aan de Academie voor Beeldende Kunst afgerond. Textiel en design was in de zestiger jaren het meest gangbaar. Verder heb ik na mijn pensionering drie á vier cursussen bij kunstenaars gevolgd. En ik heb heel veel uitgeprobeerd. Als schilderijen niet bevallen, schilder ik er over heen, soms zitten er al zeven lagen op een doek. Ik ben heel productief eigenlijk. Meestal maak ik drie of vier schilderijen tegelijk. Ik werk met acrylverf en olieverf en ik probeer van alles om te krijgen wat ik wil.

Wie of wat inspireert je en waarom?

Het meest word ik beïnvloed door alles om me heen. Maar ik sluit me wel af voor veel oorlogen, daar kan ik in verzuipen, dat schilder ik niet. Ik kan wel eens wat donkerder schilderen. Verder geniet ik in de natuur van de rust, de vogels en de kleuren. Ook mijn reizen inspireren me; een brug in Frankrijk – heel grafisch- of de fjorden in Noorwegen. Ik heb ook allemaal vogeltjes gemaakt. Ik zit bij Art & Jazz en daar heb ik ze ingeleverd voor de reizende tentoonstelling van het miniatuurmuseum.